Ludzie Ksattriya pragną pędzić naprzód z podbijającym wszystko podejściem, lecz bez rozróżniania pomiędzy ciemnością a światłem. W ciemnościach, kiedy nie udaje się im określić siły swoich przeciwników, wyzywają ich do walki i w wyniku tego często poturbowani i pokiereszowani opuszczają świat przedwcześnie. Historia ludzi ks’attriya zabarwiona jest krwią, lecz nie jest oświetlona inteligencją. Manifestują oni silne osobowości, aktywność i odwagę, lecz nie dalekowzroczność lub mądrość czy też w podporę subtelnego intelektu. Dlatego po pewnym okresie trwania Ery Ks’attriya zaczęli wojowników kontrolować swoim bystrym intelektem intelektualiści.

Ci [obdarzeni] intelektem zachęcali ludzi ks’attriya do patrzenia w kierunkach, w których ci się przedtem nie zwracali, oraz do ciągłego wyjaśniania im rzeczy, który ci nigdy nie rozumieli. Kiedy ów stan rzeczy trwał przez jakiś czas, ludzie o mentalności ks’attriya zaczęli poddawać się intelektualistom i, uznając ich zwierzchnictwo, zaczęli używać swoich stanowczych osobowości do wykonywania instrukcji intelektualistów. Intelektualiści stopniowo wyrwali wojownikom przewodzenie społeczeństwu i z pomocą siły ludzi ks’attriya utrzymali swoją supremację w społeczeństwie.

Pomimo, iż ludzie ks’attriya pozostali czujni, gdy raz poddali się intelektualistom, ludziom o mentalności vipra, Era Ks’attriya dobiegła końca.

Ludzie vipra skompilowali Purany i opisali chalebną historię ludzi ks’attriya. W tejże historii wyjaśnili, że dharmą potężnych ks’attriya jest czcić ludzi vipra. Ci potężni ks’attriya nie byli w stanie przejrzeć tej strategii. W prostej wierze poddali się inteligentnym, przebiegłym i zdradliwym vipra.

Badania nad historią ujawniają, iż system społeczny ca’turvanika parikra’nti [ewolucji peryferyjnej] sama’ja czakry [cyklu społecznego]. Najbardziej zdumiewające jest w tym, iż gdy Era Ks’attriya wyewoluowała z nieusystematyzowanej Ery Shu’dra, ludność shu’dra uważała Erę Ks’attriya za wielkie błogosławieństwo. Ludzie o mentalności shu’dra nie byli sobie w stanie wyobrazić wojowników jako wyzyskiwaczy czy potencjalnych wyzyskiwaczy. Podobnie kiedy ludzie o mentalności ks’attriya sprzedali całą swoją siłę intelektualnym vipra, ks’attriya nie uświadamiali sobie, że została ona sprzedana i że byli oni stopniowo pętani kajdanami, niczym niewolnicy. Jeszcze później, kiedy ludzie o mentalności vipra zaprzedali się pieniądzom vaeshya – kiedy Sarasvatii [bogini wiedzy] stała się niewolnikiem Laks’mii [bogini bogactwa] – ludzie vipra na początku nie zdawali sobie sprawy z tego, iż ich wartość będzie mierzona miarą finansową. egzystował na całym świecie oraz że trwał i nadal trwa w zależności od specjalnego rodzaju

Intelektualny wyzysk ludzi vipra zredukował wojowników do poziomu mocarnych zwierząt a bystre umysł intelektualistów zaczęły kontrolować siłę ludzi ks’attriya.

Kiedy czytamy w historii o dokonaniach wielkich królów, wydaje się, jakby te wszystkie wydarzenia przynależały do Ery Ks’attriya. Lecz czy było tak naprawdę? Nieco głębsza analiza pokazuje, że niemal wszyscy królowie byli za każde zawołanie ministrów vipra. W niemal każdym państwie obserwujemy dobitny fakt, iż nawet najpotężniejsi i najsilniejsi królowie byli w rękach zwykłymi kukiełkami ministrów vipra. Tak naprawdę nie będzie całkowicie niepoprawnym, jeśli powiemy, że historia monarchii była historią „minister-archii.” Ministrowie vipra chronili zwyczajnych ludzi przed kaprysami niezdyscyplinowanych monarchów ks’attriya i przed militarystyczną dyscypliną wojowników; zainicjowali też społeczeństwie dyscyplinę, która była do pewnego stopnia popierana przez przeciętnych ludzi. Stąd zdyscyplinowane królestwo w rzeczywistości oznaczało subordynację siły monarchy w stosunku do ludzi o mentalności vipra.

Nie można odmówić wkładu Aniruddha Bhatt’y w system społeczny wykształcony przez Ballal’a [Sen]; w królestwie rządzonym przez Hussaina Shaha za pokojem i ładem przewodnim wpływem była mądrość Purandar Khan’a; a Chandragupta był zaledwie maskotką w rękach Chanak’i.

Kiedy ludzie ks’attriya poddali się intelektualistom, ci, ze swoim ostrym intelektem, próbowali skonstruować silny system społeczny. Chociaż uznawali królów za najwyższe głowy rządu, jeśli chodzi o system społeczny, ogłaszali króla sługą ludzi vipra. Nie przyznawali mu prawa interweniowania w kwestie religijne, ponieważ to poprzez religijne struktury odkryli sposobność własnego umocnienia się. Zatem w systemie społeczny wykreowanym przez intelektualistów królowie ks’attriya stali się „obrońcami religii” i „sługami [ludzi] vipra.”

Gdy przeciętni ludzie stali się częścią systemu społecznego utworzonego przez ludzi vipra, jeśli stawało się oczywiste, iż król pragnął uwolnić się spod dominacji ludzi o mentalności vipra, ci używali swojej intelektualne mocy, by przywołać wsparcie mas i - po upokorzeniu dumnego króla – zainstalować na tronie nowego władcę. W ten sposób ludzie vipra zabezpieczali swoje własne rządy.

Próby uwolnienia się świadomych ks’attriya spod wpływu intelektualistów można nazwać ks’attriya vikra’nti [kontr-ewolucją] lub ks’attriya prativiplavy [kontr-rewolucją].

Nieuczciwych vipra jest więcej, niż nieuczciwych ks’attriya. Dlatego większość intelektualnych umiejętności ludzi o mentalności vipra skupione jest na przywłaszczaniu sobie części ciężko zdobytego majątku innych. Ks’attriya używają jako narzędzi ludzi shu’dra, a vipra używają swojej subtelności, by zneutralizować lub uaktywniać – zgodnie z własnym życzeniem - witalne energie ludzi ks’attriya.Dlatego kiedy u schyłku Ery Ks’attriya rozpoczęła się Era Vipra i wojownicy z kompletnym zaufaniem złożyli swoją broń u stóp intelektualistów, nie uświadamiali sobie, iż zaprzedali się oszustom. Zaciemniła ich umysły iluzja ucieczki przed niedolą tego życia i pójścia w następnym do nieba. Wszystkie specjalne właściwości, wady i zalety, zgodności i sprzeczności mentalności ks’attriya intelektualiści mieli w jednym palcu, dlatego osiągnęli swoje cele eksploatując słabości wojowników, łaskawie pobudzając ich prostotę.

W wykorzystaniu zasobów energii witalnych ludzi ks’attriya, by wyssać zupełnie ich witalność, ludzie vipra odkryli sposobność zaspokojenia własnych pragnień. Siła umysłu oraz moc przemawiania ludzi o mentalności vipra są dużo bardziej subtelne, niż tężyzna fizyczna ludzi o mentalności ks’attriya, dlatego intelektualiści nie napotkali żadnej trudności w przekształceniu zajęć wojowników przy pomocy nacisku okoliczności w pewien rodzaj niewolnictwa. Ci, którzy dzięki okazywaniu siły fizycznej umocnili się w społeczeństwie, z pewnością byli dumni ze swojej siły. Ludzie vipra wykorzystali swoją inteligencję, by wyzyskiwać ową wynikajacą-z-siły-słabość ludzi ks’attriya. Wychwalając siłę wojowników intelektualiści zniszczyli tę odrobinę intelektu, jaką tamci posiadali, i uzyskali kontrolę nad ich siłą. Tak, jak mały mahout (w Indiach osoba kierująca słoniem) vipra kontrolowali ludzi ks’attriya - dzięki zrozumieniu ich wewnętrznych słabości: dumie, jaka powstała z ich siły. Korona na głowie ludzi o mentalności ks’attriya uważała się za szczęśliwą z faktu, iż była używana za podnóżek dla stóp ludzi o mentalności vipra. może kontrolować niesfornego słonia, tak ludzie