|
Autor: P. R. Sarkar
|
Gdy rasa ludzka znajdowała się w stanie embrionalnym a ludzie ewoluowali z mentalności zwierzęcej do mentalności ludzkiej, wówczas, podobnie, jak dzisiaj istoty ludzkie odkryły stojące przed nimi otworem dwie drogi. Pierwszą z nich było stać się prymitywnym skupiając się na materii – ścieżka shu’dra; druga drogą było przezwyciężenie materialnych i psychicznych przeszkód skupiając się na rzeczach subtelnych – ścieżka ks’attriya (wojowników). W tamtych czasach ludzkie umysły z powodu życia we wrogim środowisku naturalnym były tak pełne materialistycznych myśli, że we wczesnym okresie każdy z konieczności posiadał mentalność shu’dra.
|
|
Więcej…
|
|
Pojawienie się ludzi o mentalności intelektualnej |
 |
 |
 |
|
Autor: P. R. Sarkar
|
Kiedy czytamy w historii o dokonaniach wielkich królów, wydaje się, jakby te wszystkie wydarzenia przynależały do Ery Ks’attriya (wojowników). Lecz czy było tak naprawdę? Nieco głębsza analiza pokazuje, że niemal wszyscy królowie byli za każde zawołanie ministrów vipra (intelektualistów). W niemal każdym państwie obserwujemy dobitny fakt, iż nawet najpotężniejsi i najsilniejsi królowie byli w rękach zwykłymi kukiełkami ministrów vipra. Tak naprawdę nie będzie całkowicie niepoprawnym, jeśli powiemy, że historia monarchii była historią „minister-archii.” Ministrowie vipra chronili zwyczajnych ludzi przed kaprysami niezdyscyplinowanych monarchów ks’attriya i przed militarystyczną dyscypliną wojowników; zainicjowali też społeczeństwie dyscyplinę, która była do pewnego stopnia popierana przez przeciętnych ludzi. Stąd zdyscyplinowane królestwo w rzeczywistości oznaczało subordynację siły monarchy w stosunku do ludzi o mentalności vipra.
|
|
Więcej…
|
|
Autor: P. R. Sarkar
|
Obywatele wielu krajów na świecie boleśnie przekonują się o szkodliwych skutkach edukacji za pośrednictwem strachu. Większość osób wykształconych traci umiejętności nabyte w trakcie kształcenia po zdaniu matury lub ukończeniu uniwersytetu i rozpoczęciu pracy zawodowej. Oceniając wartość wykształcenia, które odebrały takie osoby, stwierdziłbym, że lwia część poświęconego przez nie czasu, zdolności i wysiłku poszła na marne lub nie została spożytkowana konstruktywnie.
Jak zatem wykazałem, edukacja przez zastraszanie na niewiele się zdaje. W pierwszej kolejności w uczniu musi zostać obudzony głód wiedzy, a następnie w celu jego zaspokojenia należy zapewnić odpowiednią edukację. Tylko wówczas edukacja będzie miała sens, wzmacniając ciało, kształcąc umysł oraz poszerzając horyzonty myślowe ucznia.
|
|
Więcej…
|
|
|
|
|
|
