| Brahma jest kompozycją Sziwy i Szakti. |
 |
 |
 |
| Autor: Didi Ananda Mitra Avdt. | |||||
|
1.1 SHIVA SHAKTYÁTMAKAM BRAHMA. Brahman jest kompozycją Shivy i Shakti. Shiva = Purusza, Kosmiczna Świadomość; „tam, gdzie znajduje się wszystko” Shakti = Prakrti, Kosmiczny Oddziaływujący Aspekt; dokładniej „zdolność do tworzenia czegoś”: shak (być zdolnym do czegoś) + ktin (sufiks) átmakam = kompozycja czegoś Shiva Shaktyátmakam = kompozycja, zbiór składający się z Shiva i Shakti Brahma = Najwyższa Istota: od „brat”–wielki, „Brhattvat Brahma, Brmhańatvát Brahma”, „Ta Istota, która jest Wielka i która tworzy wszystkie inne jednostki takimi jak Ona sama, jest Brahmanem.” Jest to podstawowa koncepcja filozofii Ananda Margi – Najwyższa Świadomość jest jedna, ale posiada dwa aspekty: Aspekt Poznawczy i Aspekt Oddziaływujący, Shiva i Shakti. Niemożliwością jest wyobrażenie sobie pojedynczego aspektu bez poruszenia drugiego. Świadomość i Jej kreacyjna Energia są nierozdzielne, zupełnie jak ogień i jego ciepło, jak mleko i jego białość, jak dwie strony tej samej kartki papieru. Ta teoria była często symbolicznie przedstawiana jako obraz hermafrodyty (mężczyzna i kobieta w jednym ciele), lub w indyjskiej rzeźbie jako dwoje kochanków splecionych w ciasnym uścisku. W tej sutrze słowo „átmakam” zostało użyte w celu wyrażenia relacji: Brahman jest kompozycją, jednym imieniem dla Świadomości i Jaj Aspektu Działającego. Brahman nie jest trzecim aspektem. Dla ograniczonego ludzkiego umysłu czysta Kosmiczna Świadomość i kreacja, która jest bezpośrednim produktem Shakti, wydają się być czymś innym, różnym, oddzielnym. Jednak poprzez medytację złudzenie dualności zostaje przekroczone i sádhaká (aspirant duchowy) uświadamia sobie obie części jako jedno wieczyste Brahma. Święty Rámakrśńa opowiada taką oto historię: „Dawno temu pewien król poprosił jogina o przekazanie mu wiedzy w jednym tylko słowie. Jogin powiedział: - Dobrze, zdobędziesz wiedzę za pomocą jednego tylko słowa. – Następnie król ujrzał magika, który bardzo szybko poruszał swoimi palcami i usłyszał: - Patrz! O królu, patrz! – król spojrzał zdumiony, gdy po kilku minutach dwa palce stały się jednością, przeistoczyły w jeden palec. Magik zaczął nagle poruszać tym jednym palcem i ponownie krzyknął: - Patrz! O królu, patrz!” Wniosek z tej historii jest następujący – Shiva i Pierwotna Energia (Shakti) na początku wydaje się być rozdzielna. Jednak kiedy posiądziemy odpowiednią wiedzę o Brahmanie, nie widzimy już dualności. Nie ma tam żadnego podziału. Jest Jedno, bez wtórego – nie ma dwoistości. Czy Shiva i Shakti są dwoma niezależnymi jednostkami? Nie, z pewnością nie. Oczywiście, podczas filozoficznej dyskusji, gdy chce się, aby było to zrozumiałe dla przeciętnego człowieka, owe dwa pojęcia objaśniane są osobno, pomijane jest więc wyżej wspomniane stwierdzenie o Jedności. Naprawdę jednak nie tylko są one przedstawione jako nierozdzielnie powiązane ze sobą, lecz współzależne jak mleko i jego kolor, jak ogień i jego spalająca siła. W czasie sádhany [ćwiczenia z intuicją], kiedy uczeń spostrzega Shakti zapadającą w Shivę, powraca do siebie. Tak długo, jak długo wyobraża sobie różnicę pomiędzy Shivą i Shakti i w konsekwencji pomiędzy Brahmanem i Ja, próbuje bezskutecznie osiągnąć rozkosz i kontynuuje wplątywanie się w sieć samskar. . . . Im dalej podążasz ścieżką sadhany w kierunku Shivy, tym jaśniejsze staje się, że Kosmiczna Siła (Shakti) jednoczy się w tobie, podporządkowuje. Starożytne manuskrypty głoszą: „Nie ma absolutnie nic, co nie byłoby świętością. . . Wiedzieć, że wszystko jest iluzją – to ignorancja, wiedzieć, że wszystko jest Kosmiczną Świadomością – oto prawdziwa wiedza.” Dlatego właśnie duchowy aspirant nie opłakuje przemijalności świata, dla niego zmiana sama w sobie odsłania Świadomość, która ową zmianę powoduje. NIRGUŃA I SAGUŃA BRAHMA Brahman istnieje w dwóch stanach. Pierwszy z nich jest całkowicie poza zasięgiem naszych zmysłów, transcendentalny, nie ma na niego najmniejszego wpływu Aspekt Działający (Shakti) i Jej trzy guńy, czyli trzy wiążące siły. Tutaj Brahman nazywany jest „guńatiita” lub „poza guńami”, natomiast Shakti pozostaje w spoczynku (anucchúnýa). Tak więc Nirguńa Brahma nie jest w żaden sposób powiązany z procesem kreacji (w żaden oprócz jednego – Táraka Brahma, patrz 1-25). Kolejnym stanem jest Saguńa Brahma, stan „uwarunkowany” będący, pod działaniem trzech guń. W stanie Saguńa Brahmie Shiva jest pod wpływem Shakti. Energia ta jest często symbolicznie przedstawiana jako tańcząca wokół ciała Shiva, gdyż w nieskończonej Kosmicznej Świadomości przeobraża czystą Świadomość w surowe wibracje, dzięki czemu Tworzenie może mieć miejsce. Shiva jest zaledwie biernym podłożem, nie działa, jest zaledwie świadkiem Jej tańca. Na tym etapie Shakti nazywana jest „ucchúnyá” albo „wyrażona”, „objawiona”, lecz także „wyczerpana” – ponieważ w procesie kreacji wypala sama siebie. Ponieważ wpływa sobą na Kosmiczną Świadomość, jest Ona również nazywana „Prakrti” – „siłą tworzącą różnorodność”: „Pra” (rodzaje) „karoti” (czynić, tworzyć) „iti” (gdyż) „Prakrti”. Saguńa Brahma i proces tworzenia, który z niego pochodzi, jest przez niego uzewnętrzniony, są jak góra lodowa uwarunkowanej Świadomości pływająca po bezmiarze bezwarunkowego Nirguńa Brahma. Jednak Saguńa i Nirguńa Brahma nie są czymś odrębnym, dualnym. Raczej dwoma różnymi stanami jednej Całości. W jednym stanie Brahman śpi, w drugim natomiast jest przebudzony. Czy człowiek jest kimś innym w stanie snu i po przebudzeniu? Podobnie Brahman jest Jednością, jednak egzystuje w dwóch różnych stanach. PORÓWNANIE Z POZOSTAŁYMI SZKOŁAMI IDYJSKIEJ FILOZOFII Istnieje sześć „ortodoksyjnych” szkół hinduskiej filozofii: Nyáya, Sámkhya, Yoga, Vaesheśika, Púrva Miimamsá i Uttar Miimamśá. Miały one wielki wpływ nie tylko na wschodnią, ale również na światową filozofię. Szkoły te prowadziły bezustanną dyskusję, które z dwojga, Shiva czy Shakti jest ważniejsze. Niektóre, zwłaszcza Sámkhya, próbowały przekonać innych, że Shakti jest ważniejsza od Świadomości. Ánanda Sútram zaczyna właśnie od wyjaśnienia tego problemu. Poświęcone mu są dwie pierwsze sutry. Uczą one filozofii absolutnego monizmu, idei Jedności Boga. Filozofia Vedánta, w przeciwieństwie do szkoły Sámkhya, zakłada z kolei odwrotnie. Uważa ona, że Aspekt Działający nie ma znaczenia w procesie tworzenia a Brahman jest jedyną niepodważalną prawdą. Jednak w filozofii Vedánta uwarunkowany i nieuwarunkowany stan – Nirguńa i Saguńa, nie zostały sprecyzowane i opisane. Wracając do filozofii Ánanda Márga - w nieuwarunkowanym stanie Brahman jest poza wpływem Działającego Aspektu i w tym stanie tworzenie teoretycznie nie może się rozpocząć. Ánanda Márga dokładnie wyjaśnia istnienie uwarunkowanego stanu Świadomości wraz z trzema guńami oddziaływującymi na Świadomość, co jest początkiem procesu tworzenia. W tym stanie Najwyższa Świadomość w pośredni sposób kontroluje guńy (patrz 1-2) i pozostaje Świadkiem albo inaczej Wszystkowiedzącą Jednością, poza wszelkim oddziaływaniem. WSZECHOBECNY, WSZECHWIEDZĄCY ÁTMAN Nasze umysły są jak lustra, które odbijają fizyczne fale, pozwalając nam odczuwać istnienie w fizycznym świecie. Jedyną przyczyną, dzięki której odbieramy cokolwiek, jest fakt, iż surowe wibracje zewnętrznego świata na poziomie fizycznym są „telepatowane” („telepatia” – działanie na dystans, bez bezpośredniego kontaktu) do naszych mentalnych luster. Jednak zarówno fizyczne jak i mentalne fale są odbierane przez bardziej subtelne „lustro”, Duszę lub Átman – czystą Świadomość o bezkresnym zakresie wibracji. Egzystencja każdej pojedynczej istoty jest odbiciem jej specyficznej wibracji w tej czystej, lustrzanej Duszy. Kosmiczna Świadomość odzwierciedla wszystko; jest podstawą egzystencji. Nic nie może istnieć bez odbicia w tym zwierciadle. Tak brzmi fundamentalna zasada jogi – podstawą każdej istoty, każdej jednostki jest Dusza, jedna i ta sama dla każdej cząstki we Wszechświecie. Dusza pojedynczej istoty, jiivátman i Kosmiczna Dusza, Paramátman, są Jednym. Dlatego właśnie, kiedy jednostka realizuje się, rozwija swoją własną duszę, staje się wszechwiedząca, wszechobecna, zupełnie jak Kosmiczna Dusza, jak Kosmiczna Świadomość – wie wszystko, potrafi dostrzec wszystko, co dzieje się w całym Wszechświecie, ponieważ staje się zwierciadłem, w którym odbija się Wszechświat. „Samveda” oznacza „psychiczne fale myślowe.” „Prati-samveda” – „kontr-myślowe fale” są odbiciem fal umysłowych. Prati-samveda, owo odbicie, jest tworzona przez Átmana. To wiecznie odbijające wibracje zwierciadło Duszy nazywane jest telepatycznym, ponieważ odbiera psychiczne fale z ogromnych odległości. Jest sarvapratisamvedii („odzwierciedlające wszystko”: „sarva” = „wszystko”), gdyż odzwierciedla wszystkie wibracje całego Wszechświata, zarówno jego pierwotnych, subtelnych jak i przyczynowych sfer. Wszystko jest nierozerwalnie powiązane i zależy od Átmana, owej Świadomości, i wszystko w tym Wszechświecie dzięki niemu istnieje. (patrz Sutry 2-8 i 2-9) Warto zauważyć, że w Sanskrycie słowo „Shiva” jest rodzaju męskiego, „Shakti” rodzaju żeńskiego, a „Brahma” neutralnego. Różne postacie Najwyższego są symbolicznie przedstawiane jako odmienne płci; jednak Najwyższa Świadomość jest poza tą dualnością, poza podziałami, zawierając w Sobie wszystko. Ktoś kiedyś zapytał wielkiego świętego, czy Bóg był kobietą cz też może mężczyzną. Święty odrzekł: „Mój drogi przyjacielu, Bóg nie jest ani kobietą, ani mężczyzną, Bóg jest tajemnicą.”
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze!
Powered by !JoomlaComment 3.26
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |