w Praca... i pomoc przez TataDzieciaty, 10-09-09 04:12
MAHAPRAYAN W dniach 23 - 25 października zapraszamy na wspólna praktykę jogi. Program ten to rocznica odejścia założyciela Ananda Margi - Shrii Shrii Anandamurtiego.
2 dniowe Warsztaty umiejętności wychowawczych dla rodziców i nauczycieli.
„Wychowanie Przedszkolne w innym świetle – Nowoczesna Edukacja dla Ciebie, dla Mnie i dla Naszych Dzieci.”
W poszukiwaniu szczęścia - Ananda Sutram 2-1 - 2-5
Pewien bogaty uczeń mistrza Sufi przyszedł do niego, przynosząc mu 500 sztuk złota. Sufi zapytał: - Masz jeszcze więcej takich pieniędzy? - Tak – odpowiedział uczeń – mam. - A czy pragniesz jeszcze więcej? - Tak, pragnę – odparł uczeń. - Zatem musisz je zatrzymać – powiedział mistrz – gdyż jesteś w większej potrzebie niż ja. Nie mam nic i niczego nie pragnę, lecz ty posiadasz tak wiele i wciąż pragniesz więcej.
Słowo asana dosłownie oznacza „utrzymywaną wygodnie pozycję”. Subtelny ucisk postaw asan utrzymywanych w bezruchu przez określony czas przywraca właściwy poziom wydzielania hormonów, czego wynikiem jest emocjonalna równowaga i tym samym fizyczne i mentalne zdrowie. Przeanalizujmy teraz funkcje gruczołów endokrynologicznych oraz wpływ różnorodnych asan na te gruczoły.
Musisz zawsze pamiętać, że twoja egzystencja nie jest tylko fizyczna. To zwierzęta są tymi, które jako podstawowy widza świat fizyczny, które walczą tylko o przetrwanie. Te zwierzęta, które żyją w dżungli konfrontują się ze strachem przed tygrysem, lwem, słoniem, wężem, insektami i towarzystwem innych okrutnych istot; natomiast te, które są poddane człowiekowi, takie jak koza, owca czy krowa, konfrontują się w ostatnim momencie swojego życia ze strachem bycia zamordowanym przez człowieka. Jest to więc zupełnie oczywiste, że życie zwierząt jest mniej bezpieczne.
Saincara jest ruchem ekspansywnym Prakrti, w którym zwiększa Ona swój wpływ na Puruszę, przejmuje Go pod swoje więzy, przekształcając Go w stan prymitywny. Pratisancara nie jest po prostu przeciwieństwem Saicary, jej odwróceniem. Gdyby proces powrotu do Kosmicznego Jądra był dokładnym przeciwieństwem procesu tworzenia, obydwie drogi negowałyby się, znosiły nawzajem. Tak więc Pratisancara jest drogą powrotną do Jądra, jednak w odmiennej formie – poprzez jednostki, istoty żywe, nie na poziomie Kosmicznym.
Jest to podstawowa koncepcja filozofii Ananda Margi – Najwyższa Świadomość jest jedna, ale posiada dwa aspekty: Aspekt Poznawczy i Aspekt Oddziaływujący, Shiva i Shakti. Niemożliwością jest wyobrażenie sobie pojedynczego aspektu bez poruszenia drugiego. Świadomość i Jej kreacyjna Energia są nierozdzielne, zupełnie jak ogień i jego ciepło, jak mleko i jego białość, jak dwie strony tej samej kartki papieru. Ta teoria była często symbolicznie przedstawiana jako obraz hermafrodyty (mężczyzna i kobieta w jednym ciele), lub w indyjskiej rzeźbie jako dwoje kochanków splecionych w ciasnym uścisku. W tej sutrze słowo „átmakam” zostało użyte w celu wyrażenia relacji: Brahman jest kompozycją, jednym imieniem dla Świadomości i Jaj Aspektu Działającego. Brahman nie jest trzecim aspektem.
Dzisiaj na całym świecie nagle zaczęły następować znaczące zmiany w kwestii zdrowia i leczenia. Lekarze uświadamiają sobie, że często przyczyną początków raka jest emocja rozpaczy... Chorzy na raka pacjenci zamykają oczy i wizualizują swoje białe krwinki toczące wewnątrz ich ciał zwycięskie bitwy z komórkami rakowymi a ich rak stopniowo zanika... Medycy są zdumieni potężnym efektem „placebo” (tabletek z cukru, jakie nie mają żadnej medycznej wartości) dawanych pacjentom zwiedzonym tak, by myśleli, iż zażywają prawdziwe lekarstwo – co w rezultacie doprowadza do cudownych uzdrowień... Naukowcy na terenie byłego ZSRR diagnozują pacjentów za pomocą radiacji o wysokiej częstotliwości, która fotografuje różnokolorowe „aury” dookoła ciała – aury zmieniające kolory wraz ze zmienianiem się emocji.
Powiedziałem już, że kiedy ludzie poruszają się po ścieżce sentymentu miejsca w sferze społecznej (co jest nawet gorsze niż w przypadku sentymentu miejsca w sferze religii) - to wówczas nie myślą wcale o innych. Żywią się życiodajną krwią innych, myśląc, że to całkiem naturalne. Poprzednim razem powiedziałem, że z takiej mentalności rodzi się faszyzm, a także imperializm, kapitalizm, oligarchia i biurokracja. Toteż możecie sobie wyobrazić jak niebezpieczna jest taka umysłowość, i jak bardzo szkodliwa dla rozwoju ludzkości.
Tyle na temat sentymentu miejsca w życiu społecznym; to samo dotyczy życia ekonomicznego. „Choć nie mamy rudy żelaza ani taniej mocy elektrycznej, musimy mieć hutę na naszej ziemi.” To nic innego jak wyraz sentymentu miejsca w ekonomii. Albo - „Choć brakuje nam ropy naftowej i taniej mocy elektrycznej, musimy wybudować rafinerię na naszym terenie.”
Gdy rasa ludzka znajdowała się w stanie embrionalnym a ludzie ewoluowali z mentalności zwierzęcej do mentalności ludzkiej, wówczas, podobnie, jak dzisiaj istoty ludzkie odkryły stojące przed nimi otworem dwie drogi. Pierwszą z nich było stać się prymitywnym skupiając się na materii – ścieżka shu’dra; druga drogą było przezwyciężenie materialnych i psychicznych przeszkód skupiając się na rzeczach subtelnych – ścieżka ks’attriya (wojowników). W tamtych czasach ludzkie umysły z powodu życia we wrogim środowisku naturalnym były tak pełne materialistycznych myśli, że we wczesnym okresie każdy z konieczności posiadał mentalność shu’dra.
Kiedy czytamy w historii o dokonaniach wielkich królów, wydaje się, jakby te wszystkie wydarzenia przynależały do Ery Ks’attriya (wojowników). Lecz czy było tak naprawdę? Nieco głębsza analiza pokazuje, że niemal wszyscy królowie byli za każde zawołanie ministrów vipra (intelektualistów). W niemal każdym państwie obserwujemy dobitny fakt, iż nawet najpotężniejsi i najsilniejsi królowie byli w rękach zwykłymi kukiełkami ministrów vipra. Tak naprawdę nie będzie całkowicie niepoprawnym, jeśli powiemy, że historia monarchii była historią „minister-archii.” Ministrowie vipra chronili zwyczajnych ludzi przed kaprysami niezdyscyplinowanych monarchów ks’attriya i przed militarystyczną dyscypliną wojowników; zainicjowali też społeczeństwie dyscyplinę, która była do pewnego stopnia popierana przez przeciętnych ludzi. Stąd zdyscyplinowane królestwo w rzeczywistości oznaczało subordynację siły monarchy w stosunku do ludzi o mentalności vipra.
Obywatele wielu krajów na świecie boleśnie przekonują się o szkodliwych skutkach edukacji za pośrednictwem strachu. Większość osób wykształconych traci umiejętności nabyte w trakcie kształcenia po zdaniu matury lub ukończeniu uniwersytetu i rozpoczęciu pracy zawodowej. Oceniając wartość wykształcenia, które odebrały takie osoby, stwierdziłbym, że lwia część poświęconego przez nie czasu, zdolności i wysiłku poszła na marne lub nie została spożytkowana konstruktywnie. Jak zatem wykazałem, edukacja przez zastraszanie na niewiele się zdaje. W pierwszej kolejności w uczniu musi zostać obudzony głód wiedzy, a następnie w celu jego zaspokojenia należy zapewnić odpowiednią edukację. Tylko wówczas edukacja będzie miała sens, wzmacniając ciało, kształcąc umysł oraz poszerzając horyzonty myślowe ucznia.
Ojciec Rohita powiedział do niego: „Rohit, kiedy jakaś osoba śpi, jej przeznaczenie także śpi a kiedy ktoś się przebudził, jego przeznaczenie również się przebudziło. A kiedy ktoś zaczął się poruszać naprzód, jego fortuna także zaczęła się poruszać do przodu. Dlatego Rohit, ty także powinieneś iść naprzód. Caraeveti, Caraevei – Idź naprzód, idź naprzód.” „Zacznij pracować, nie siedź jak jakiś bezwładny obiekt.” Tak długo, jak długo jakaś osoba śpi zatopiona w ciemnościach ignorancji, pozostaje w uchwycie siły statycznej – jej przeznaczenie także pozostaje uśpione. Taki okres w życiu istoty ludzkiej znany jest, jako „Kaliyuga.” Później, kiedy narasta w takiej osobie świadomość; zaczyna ona myśleć o tym, że musi się przebudzić i zacząć pracować, od tego właśnie momentu rozpoczyna się w życiu takie osoby era „Dvapara.”
„Hari.” „Papani harati ityarthe Hari”. Ten, który kradnie grzechy to Hari. Przypuśćmy człowiek, Pan W, popełnił wiele grzechów, ale po tym jak je popełnił stał się wielbicielem Pana, szczerym duchowym aspirantem. Co wówczas Parama Purusza robi? Parama Purusza poprosi go, aby oddał Mu swoje grzechy, by Ten mógł je oczyścić. Ale wielbiciel mówi: „ Nie, nie, nie. Oddam Ci wszystko, ale nie moje grzechy. To byłby kolejny grzech. Daj mi przejść przez reakcje moich własnych grzechów.” Ale Kosmiczna Istota, Parama Purusza, kocha tego chłopca, więc co On zrobi? Co to jest kradzież? Kradzieżą nazywa się branie czegoś bez pozwolenia właściciela. Więc co zrobi Parama Purusza? Weźmie grzechy człowieka bez pozwolenia, W Sanskrycie, kradzież to „harar”. Dlatego nazywa się Go „Hari.”
Życie ludzkie posiada trzy warstwy, innymi słowy funkcjonuje w trzech sferach. Pierwsza to sfera duchowa, druga to sfera psychiczna a trzecia to prymitywna sfera fizyczna. Dzisiaj rano podczas rozmowy z pewną osobą powiedziałem, że istoty ludzkie usuwają nieszczęścia w sferze duchowej własnym wysiłkiem; połączone z tym jest także błogosławieństwo wielkich osobowości oraz łaska Wszechmocnego Pana – Mahat krpayaeva Bhagavatkrpa’lesha’dva’ [„Dzięki błogosławieństwu zrealizowanych osobowości i maleńkiej odrobinie świętej łaski.”] Istoty ludzkie muszą podjąć szczery wysiłek. Wysiłek jest konieczny; wówczas wystarczy błogosławieństwo czy też łaska zrealizowanych osób i tylko maleńka odrobina wszechwiedzącej łaski. Wystarczy jedynie mały kawałek Kosmicznej łaski. Nie jest wcale potrzebna jej ogromna ilość.
1300 lat temu Indie dały życie wielkiemu Jinanamargii o imieniu Shankaracarya. Powiedział on, że spośród wszystkich dróg zbawienia najlepszym kierunkiem jest oddanie, czyli bhakti. Teraz czym jest bhakti?
Później, po znalezieniu się na ścieżce duchowej praktyki, człowiek musi skonfrontować się z przeszkodami i trudnościami z każdej strony. Nawet rodzina, przyjaciele i bliscy kreują trudności. Ale musi on wówczas walczyć przeciwko tym i innym przeszkodom, które przychodzą z różnych kierunków i poruszać się odważnie. Nikt nie może być wygrany bez walki: zwycięstwo bez walki jest nie do pomyślenia. Teraz powstaje pytanie „Kto jest gotów do walki?” Tylko bohater może walczyć. Ten kto unosi się ponad zwierzęcość może być nazwany „viira” lub bohater. Na tym etapie rozwoju nazywa Parama Puruszę „Viireshvara.” Dla wielbicieli, którzy osiągnęli etap bohatera, On nie jest już znany jako Pasupati. Taki wielbiciel nie może już więcej tolerować grzechu i niesprawiedliwości, i nigdy nie popełnia przestępstwa ani złego uczynku.
Powinieneś zawsze pamiętać, że są dwie rzeczy, których Parama Purusza zrobić nie może. Pierwszą jest to, że nie może stworzyć jeszcze jednego Parama Puruszy takiego jak On. Jeśli ktoś staje się tak wielki jak Parama Purusza, poprzez ideację na Nim, staje się Parama Puruszą; staje się jednym z Nim. Więc Parama Purusza pozostaje jeden i tylko jeden – nie podwójny. Po drugie, On nie może nienawidzić nikogo. Nawet jeśli życzyłby sobie tego, np. znienawidzić zatwardziałego grzesznika, nie ma takiej możliwości. Pod żadnym warunkiem nie może uczynić tych dwóch rzeczy.
Finansowi przywódcy krajów bogatych, którzy spotykają się co roku na Światowym Forum Ekonomicznym w Davos (Szwajcaria), zostali nazwani przez wiodący światowy magazyn biznesowy The London Financial Times „władcami wszechświata”. Termin ten został użyty prawdopodobnie z odcieniem ironii, lecz jest raczej trafny. Grupa ta nie jest wybierana w sposób powszechny, a reprezentuje monstrualną potęgę finansową, nieprzynoszącą żadnych korzyści zwyczajnym ludziom. Przykładowo w 1970 roku około 90% kapitału międzynarodowego było ulokowane w handlu i długoterminowych inwestycjach, czyli mniej lub bardziej produktywnie, natomiast tylko 10% w spekulacjach. Do roku 1990 te proporcje się odwróciły....
Programy przemian strukturalnych są najczęściej dla zwykłych ludzi katastrofą. Bogate kraje takie, jak Stany Zjednoczone, nigdy nie zaakceptowałyby wymienionych wyżej warunków Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Europa Wschodnia, Rosja, Afryka i Ameryka Łacińska wszystkie dotkliwie ucierpiały wskutek tej strukturalnej polityki Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Bank Światowy ostatnio oszacował, iż drakońskie metody narzucone krajom nierozwiniętym przez kraje bogate kosztują te pierwsze ponad dwukrotnie więcej niż cała pomoc płynąca z Północy na Południe.
Po kapitalizmie - fragment rozdziału 7 - Nowa definicja klasy i walki klas
Autor: Dada Maheshvarananda
Fragment rozdziału 7 "NOWA DEFINICJA KLASY I WALKI KLAS"
P. R. Sarkar reprezentuje radykalnie odmienny punkt widzenia na zagadnienie klas społecznych niż prezentowany w głównym nurcie socjologii lub w marksizmie. Jego model, zbudowany na podstawie analizy różnorodnych postaw przyjmowanych przez człowieka w jego środowisku naturalnym i społecznym, wyróżnia cztery główne kategorie umysłowości. W sanskrycie grupy te znane są jako „warny” czyli „kolory mentalne”. Ta koncepcja kategorii mentalnych stanowi ważny wkład w analizę dynamiki klasowej. Podobnie jak archetypy, kategorie te nie tylko umożliwiają zrozumienie potężnych sił sprawczych kierujących zjawiskami społecznymi, ale również pozwalają wyjaśnić psychologię człowieka w skali jednostkowej, gdzie działa cała gama innych złożonych czynników.
w Pytania i Odpowiedzi przez TataDzieciaty, 25-09-09 13:24
