| Dharma - natura człowieka |
 |
 |
 |
|
Nikt nie lubi żyć w niedoli i cierpieniu, zwłaszcza ludzie, których świadomość potrafi znaleźć sposoby ulżenia tym cierpieniom. Życie bez smutku i cierpienia jest życiem szczęśliwym i błogim , tego właśnie pragną ludzie. Każdy poszukuje szczęścia; to jest prawdziwa natura ludzi- poszukiwanie szczęścia. Teraz zobaczmy co ludzie robią, by osiągnąć szczęście i sprawdźmy, czy im się to udaje. W pogoni za szczęściem ludzi przede wszystkim przyciągają fizyczne przyjemności. Gromadzą bogactwa, próbują zdobyć władzę i pozycję, by zaspokajać pragnienia. Ten, kto ma tysiąc złotych, nie czuje zadowolenia: walczy o kolejne tysiące, lecz nawet posiadanie dziesiątek tysięcy złotych nie daje pełni satysfakcji. Dana osoba pragnie coraz więcej. Widzimy, że osoba mająca wpływy w okręgu chce rozciągnąć je na większy obszar, prowincjonalni liderzy chcą stać się narodowymi liderami i kiedy to osiągną, gdzieś głęboko czai się pragnienie władzy nad światem. Zwykłe gromadzenie bogactwa, władza i pozycja nie satysfakcjonują człowieka. Zdobywanie ograniczonych zasobów potęguje tylko pragnienie posiadania i poszukiwanie szczęścia nie ma końca. Żądza posiadania jest nieskończona. Takie poszukiwanie szczęścia jest bezgraniczne i nieskończone. Jak bardzo dostojne czy wzniosłe by te dokonania nie były, nie zdołają powstrzymać nieskończonego poszukiwania szczęścia. Ci, którzy pragną bogactwa, nie będą zaspokojeni, dopóki nie zdobędą nieskończonego majątku. Również poszukujący władzy, pozycji i prestiżu nie zaspokoją swych pragnień, dopóki nie osiągną swych pragnień w bezgranicznych proporcjach, ponieważ wszystkie te pragnienia są częścią tego świata. Sam świat jest skończony i nie może dostarczyć nieskończonych celów. Dlatego też, nawet zdobycie dorobku całego świata, nawet gdyby miała to być cała kula ziemska, nie da gwarancji zdobycia czegoś nieskończonego i trwałego. Czym więc jest ten nieskończony, wieczny cel, który przyniesie wieczne szczęście? Tylko Kosmiczny Byt jest nieskończony i wieczny. Tylko On jest nieograniczony. Wieczna tęsknota ludzi za szczęściem może zostać zaspokojona przez zrozumienie Nieskończonego. Efemeryczna natura własności doczesnej, władzy i pozycji może tylko zaprowadzić nas do wniosku, że żadna z rzeczy należących do skończonego i ograniczonego świata nie pozwoli nam odpocząć w tej wyprawie w poszukiwaniu wiecznego szczęścia. Tylko uprzytomnienie sobie Nieskończonego może tego dokonać. Nieskończone może być tylko jednym i jest to Kosmiczny Byt. W związku z tym tylko Kosmiczny Byt może dostarczyć wiecznego szczęścia - celu poszukiwań każdego człowieka. W rzeczywistości za tym ludzkim pragnieniem jest ukryte pragnienie, tęsknota za osiągnięciem Kosmicznego Bytu. To jest prawdziwa natura każdej żywej istoty. To jest jedyna dharma każdej osoby. Słowo dharma oznacza "właściwość", "natura", "cecha charakterystyczna". Naturą ognia jest płonąć lub wytwarzać ciepło. To jest cecha charakterystyczna albo właściwość ognia ale również jego określona natura. Podobnie dharmą, czyli naturą istoty ludzkiej, jest poszukiwanie Kosmicznego Bytu. Stopień boskości w ludziach objawia się poprzez ich wyraźnie odczuwaną świadomość. Każdy człowiek wyewoluował od zwierząt, dlatego też cechują go dwie natury - aspekt zwierzęcy i świadomość, która człowieka od zwierząt odróżnia. Zwierzęta działają przeważnie instynktownie, podczas gdy ludzie dzięki rozwiniętej świadomości potrafią również myśleć racjonalnie. Instynkt w ludziach skłania ich w kierunku życia zwierzęcego lub fizycznym przyjemnościom., Pod wpływem instynktu, cieszą się jedzeniem, piciem i satysfakcją z innych fizycznych żądz. Są przyciągani przez te żądze i gonią za nimi pod wpływem własnej zwierzęcości ale te nie dostarczają ludziom pełni szczęścia, gdyż ich tęsknota za szczęściem jest nieskończona. Zwierzęta zaspokajają swoje ograniczone przyjemności, gdyż ich popędy nie są nieskończone. Nieważne, jak wielka byłaby obfitość rzeczy ofiarowanych zwierzęciu, weźmie ono tylko tyle, ile potrzebuje i nie będzie się przejmować resztą. Ale człowiek z pewnością w tych warunkach uczyni inaczej. To dowodzi, że zwierzęta zaspokoją się czymś ograniczonym, podczas gdy pragnienie ludzi jest nieograniczone, chociaż pragnienie przyjemności u jednych i drugich jest wynikiem działania zwierzęcej części natury. Różnica tkwi w fakcie posiadania przez człowieka wyraźnie zobrazowanej świadomości- czegoś, czego brak zwierzętom. Nieskończona natura ludzkiego pragnienia absolutnego szczęścia wynika tylko i wyłącznie z ich poczucia świadomości. To właśnie ta świadomość nie może być zaspokojona przez fizyczną przyjemność posiadania, władzy i pozycji - rzeczy, które są same w sobie czymś przemijającym. To świadomość jest odpowiedzialna za tęsknotę za Kosmicznym Bytem. Obiekty świata - cielesne uciechy - nie gaszą ludzkiego serca żądzy szczęścia. Pomimo to widzimy, że te przyjemności przyciągają ludzi. Zwierzęcość w ludziach popycha ich do zaspokajania zwierzęcych pragnień, ale racjonalność ich świadomości pozostaje niezaspokojona, ponieważ wszystkie te przyjemności są przemijające i krótkotrwałe. I nie wystarcza tej satysfakcji, by uśmierzyć wieczny i nieograniczony głód ludzkiej świadomości., Dlatego też w ludziach istnieje ciągły konflikt pomiędzy ich zwierzęcością i racjonalnością. Zwierzęca natura wzywa ich do chwilowych ziemskich radości, podczas gdy ich świadomość, nie będąc zaspokojoną, rwie się w kierunku Kosmicznego Bytu - Nieskończonego. Kończy się to walką pomiędzy instynktami a świadomością. Gdyby zmysłowe przyjemności mające swe źródło we władzy i pozycji były nieskończone i bezkresne, ludzie osiągnęliby kres wiecznego dążenia ich świadomości do szczęścia. Lecz tak się nie stanie i właśnie dlatego przelotna sława doczesnych uciech nie może nigdy zapewnić trwałego spokoju w umyśle ludzkim i poprowadzić ludzi ku ekstazie. Tylko rozbudowana świadomość odróżnia ludzi od zwierząt. Czy zatem wykorzystanie świadomości nie powinno być dla ludzi celem nadrzędnym? Gdy świadomość spoczywa przygnieciona zwierzęcością, ludzie z pewnością będą zachowywać się jak zwierzęta. W zasadzie staną się gorsi niż zwierzęta, ponieważ, chociaż obdarzeni doskonale rozwiniętą świadomością, nie wykorzystują jej. Tacy ludzie nie zasługują na to, by nazywać ich ludźmi. Oni są tak naprawdę zwierzętami w ludzkiej postaci. Naturą świadomości jest szukać Nieskończonego czyli osiągnąć Kosmiczny Byt. Tylko ci, którzy wykorzystują swoją świadomości i idą za jej wołaniem, zasługują na miano ludzi. Dlatego każda osoba wykorzystująca w pełni swoją świadomość, zasługuje na to, by być nazywaną ludzką istotą i odkrywa swoją dharmę czyli naturę, którą jest poszukiwanie Nieskończonego czyli Kosmicznego Bytu. Ta tęsknota za Nieskończonym jest wrodzoną cechą czyli dharmą, która charakteryzuje ludzką część natury człowieka. Szczęście osiąga się poprzez zdobycie tego, czego się pragnie. Gdy nie możesz dostać tego, czego pragniesz, nie możesz być szczęśliwy. Stajesz się smutny i przygnębiony. Przejrzyście odzwierciedlona w ludziach świadomość, która odróżnia ich od zwierząt, poszukuje Kosmicznego Bytu lub Nieskończonego. Dlatego prawdziwe szczęście ludzie mogą osiągnąć wtedy, gdy dotrą do Kosmicznego Bytu albo postawią pierwsze kroki na drodze do Jego osiągnięcia. Świadomość nie chce ziemskich radości, ponieważ, będąc skończonymi, żadna z nich nie zaspokoi jej. Wniosek, do którego dochodzimy, jest następujący: dharmą ludzkości jest osiągnąć Nieskończoność czyli Kosmiczny Byt. Dharma to jedyna droga, dzięki której ludzie mają szansę cieszyć się wiecznym szczęściem i błogością. Fragment z książki "Ananda Marga: Elementary Philosophy"; Shrii Shrii Anandamurti, C1990 Ananda Marga Publications, all rights reserved. Dla zainteresowanych link do strony Ananda Marga Publications
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze!
Powered by !JoomlaComment 3.26
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |