w Pytania i Odpowiedzi przez TataDzieciaty, 25-09-09 13:24
| Wspólne medytacje, interesujące warsztaty i wykłady |
Szukasz kogoś, kto mógłby podzielić się z Toba wiedzą na temat medytacji i jogi? Chciałabyś / chciałbyś dowiedzieć się więcej o filozofii duchowej i społecznej Ananda Margi? Masz pytania dotyczące praktyki duchowej? PROUTu? Neohumanizmu? Działalności Ananda Margi? Być może zainteresują Cię organizowane przez nas spotkania, wykłady, warsztaty, zajęcia z jogi czy medytacji...
Sprawdź, może organizujemy coś w Twojej okolicy? "Warsztaty, wykłady, wspólne medytacje..."
| Ciekawe fragmenty publikacji |
Zapraszamy również do nowego działu, który będzie się teraz dosyć dynamicznie rozwijał. Są to fragmenty publikacji i książęk Shrii Shrii Anandamurtiego / P. R. Sarkara oraz innych autorów dotyczące duchowej i społecznej filozofii Ananda Margi. Szczególnie ciekawe są teksty Baby - notatki lub nagrania Jego wykładów. Ich styl jest wyjątkowy, są przesycone głęboką wiedzą na każdy temat i pełne rozmaitych niezwykle interesujących dygresji. Baba np. często mówił na temat języka. Nawet opowiadając o czymś innym zwykle robił dygresje na temat lingwistycznych detali wyjaśniając pochodzenie ważnych słów.
Najnowsze tłumaczenia znajdziesz poniżej. Więcej ciekawych fragmentów w dziale "Fragmenty publikacji..."
| Medytacja w szkołach Ananda Margi |
|
Wizualizacja: Kreacja w Ruchu Wizualizacja i medytacja to dwie odrębne techniki. Obydwie wpływają niezwykle korzystnie na rozwój psychiczny. Podczas zajęć Wewnętrznej Podróży nasi nauczyciele często sięgają po wizualizacje. Dzięki nim dzieci głęboko się relaksują ,a ciekawe historie i obrazy wprowadzają je w świat fantazji. W stanie zrelaksowania wewnętrzne obrazy nabierają większej mocy. Dzieci uczą się dostrzegać wewnętrzne wyobrażenia, kreować w swoich umysłach kolory i dźwięki. Dzięki wizualizacji można dzieciom przekazać wiedzę o miejscach, których nigdy wcześniej nie widziały oraz pozwolić im poczuć się w tych miejscach bezpiecznie i dzięki temu nauczyć radzić sobie z emocjami. Badania pokazują, iż wizualizacja jest istotnym narzędziem w budowaniu połączeń neuronowych w młodych mózgach. Z tego samego powodu niebezpieczna jest dla dzieci telewizja, ponieważ dostarczane są razem z historią obrazy. Dzieci wówczas nie używają wyobraźni, nie wizualizują i nie rozwijają pewnych umiejętności. Umysł może na całe życie zostać sparaliżowany, jeśli nie damy dziecku szans na wizualizację. Umiejętność wizualizowania jest bardzo ważna. Medytacja: Skoncentrowany Bezruch Medytacja jest czymś innym, ponieważ w czasie niej umysł zamiast poruszać się i kreować[CO?] zupełnie nieruchomieje. W medytacji sprawiamy, iż umysł się koncentruje. Ciało jest zrelaksowane, lecz czujne. Podczas medytacji zatrzymujemy naszą zwykle zewnętrzną [aktywność?] . Chociaż nie jest to proste, nawet krótka koncentracja na mantrze skutkuje ogromnym poczuciem spokoju. Kiedy dziecko powtarza mantrę, jednocześnie zwalniając oddech i koncentruje się jej znaczeniu, odczuje jej działanie. Tego rodzaju koncentracja jest także ważnym treningiem mentalnym. Umiejętność koncentrowania się jest przydatna w każdej pracy. Oto dlaczego wykazano, iż medytacja jest tak efektywnym narzędziem w poprawianiu osiągnięć uczniów i dlaczego sięgają po nią sportowcy czy nawet menadżerzy ogromnych międzynarodowych korporacji takich jak IBM. Stajesz się tym, o czym myślisz Do skoncentrowania umysłu podczas medytacji używa się powszechnie pewnego dźwięku - „mantry.” Dźwięk jest niezwykle subtelny, dlatego skupianie umysłu na wyrazie czy zdaniu praktykowano na całym świecie od tysięcy lat. Chrześcijanie mogą powiedzieć: „Niech stanę się narzędzie Twego pokoju.” Hindusi powtarzają: „Aum,” „Om Namah Shivaya” czy „Hare Krishna Hare Rama,” buddyści z Tybetu mogą powtarzać słowa „Om Namaya Padma Om,” muzułmanie – „Allah.” Mantra, jaką wybierzemy, jest bardzo ważna, ponieważ umysł się na niej koncentruje, a powinien się koncentrować na czymś subtelnym i wzniosłym. Powiedzenie „stajesz się tym, o czym myślisz” jest bardzo prawdziwe i bardzo istotne. Uniwersalizm W szkołach neohumanistycznych używamy mantry „Baba Nam Kevalam.” W sanskrycie mantra ta oznacza „Wszystko jest Miłością” czy też „Wszędzie jest tyko Miłość.” Fizyka pokazała już, że nic nie jest tak naprawdę solidną materią, jak się nam wydaje. W rzeczywistości obiekty materialne składają się z atomów i molekuł poruszających się tak szybko, że wydają się nam być czymś stałym. Fizycy odkryli również, iż te maleńkie elementy materii nie są tak naprawdę materialne – jest to energia. Wszystko, co nas otacza, jest energią. Tę energię możemy także nazwać „miłością.” Te naukowe badania są jedynie innym sposobem wyjaśnienia tego, o czym od zawsze wiedzieli mistycy i prorocy i co odczuwali poprzez swoje wewnętrzne „eksperymenty” – na wibracyjnym poziomie, u samego rdzenia wszystkiego istnieje tylko miłość. Uznajemy mantrę „Baba Nam Kevalam” za mantrę uniwersalną, ponieważ nie nazywa ona żadnego określonego bóstwa czy boga (Shiva, Krishna, Jezus, Allah), lecz skupia się na idei miłości, która jest wspólna dla różnych tradycji duchowych. W szkole powinno się nauczać czegoś, co będzie dopełniać wierzenia dzieci wyniesione z rodzinnych domów, a nie być z nimi w sprzeczności. Kiedy dzieci medytują nad ideą „wszystko jest Miłością”, rozwija się w nich poczucie bezpieczeństwa – ta miłość jest w ich sercach. Stopniowo zaczynają odkrywać, iż satysfakcję i radość można odczuwać nie tylko zewnętrznie, lecz także we własnych wnętrzach. I to daje dzieciom wielkie poczucie bezpieczeństwa. Głęboka ekologia W naszych szkołach ogromny nacisk kładzie się na ekologię. Kluczowym czynnikiem dla przetrwania naszej planety jest, aby dzieci nauczyły się szanować rośliny i zwierzęta na równi z innymi ludźmi – jako część swojej rodziny. I chociaż uczymy tego różnymi metodami, najpotężniejsza z nich to uczenie przez bezpośrednie przeżycie. W medytacji, kiedy dziecko odczuwa jedność ze wszystkim, co je otacza, utrwala się jego głęboka więź z przyrodą. Kiedy w głębi poczuło się chociaż raz – „Jestem jednym z drzewami, ptakami, ziemią, wszystkimi dziećmi świata...” – ochrona praw roślin, zwierząt i ludzi staje się dla dziecka czymś niezwykle istotnym. Czy to religia czy edukacja? Uczymy dzieci tej uproszczonej formy medytacji Ananda Margi z kilku powodów. Tak jak wspomniałam wcześniej, czujemy, iż jest to podejście niezwykle uniwersalne, a technika zbliżona do większości innych technik medytacyjnych. Jest to również coś, co sami najlepiej znamy. Nasi nauczyciele sami praktykują medytację od wielu lat. Znamy ten system bardzo dobrze i wiemy, że działa. Potrafimy także wyjaśnić go dzieciom. Nie mamy kwalifikacji, by uczyć innych technik medytacji. Na świecie istnieją setki szkół z Edukacją Neohumanistyczną, w których uczy się dzieci medytacji z mantrą „Baba Nam Kevalam.” I nauka medytacji nie jest dla nas tym, czym nauczanie religii. Nie uczymy mitów na temat stworzenia wszechświata, wiary w jakiegoś konkretnego boga, nie kładziemy nacisku na jakieś konkretne „święte pisma.” Dla nas medytacja jest techniką mającą przynieść dzieciom korzyści. Jak do tego podchodzą dzieci Małe dzieci w sposób naturalny odczuwają więź ze wszystkim, dlatego jeśli pobudzimy tę więź w tak młodym wieku, jest im łatwiej zachować ją przez całe życie. Lecz dla większości ludzi medytacja nie jest czymś łatwym. Wycofanie umysłu z otoczenia i skupienie się na własnym wnętrzu jest na początku niełatwym zadaniem i może powodować frustrację. Różni ludzie posiadają różne umiejętności. Jedni są racjonalni, inni muzykalni, inni rozwijają się społecznie. Dlatego dla jednych dzieci siedzenie w ciszy i koncentracja nie są niczym trudnym, a dla drugich jest to wyzwanie większe niż pozostałe szkolne zajęcia. I z tego właśnie powodu powinny nieustannie próbować. Ponieważ medytacja może być dla niektórych dzieci trudna i frustrująca, staramy się, aby była jak najbardziej ciekawa i zabawna. Nie przymuszamy do niej nikogo. Jednak ponieważ dzieci medytują w grupie, zachęcamy wszystkie do uczestniczenia w niej. Medytacja w grupie tworzy wyjątkową wibrację – wspólne wysiłki poprawiają efekty poszczególnych dzieci. Praktyki, które pomagają w medytacji Głośne śpiewanie mantry przed medytacją to „kiirtan.” Kiirtan przynosi wiele korzyści i sprawia, że medytacja jest o wiele łatwiejsza. Jest to swoista „przygrywka” do medytacji. W kiirtanie umysł koncentruje się wyłącznie na mantrze, lecz zmysły dzieci nadal skierowane są na zewnątrz – dzieci nadal śpiewają i słuchają. Kiirtan pomaga wyrównać i zwolnić oddech (dzięki śpiewowi), pomaga umysłowi skupić się na mantrze a na subtelniejszym poziomie wypełnia pokój wibracją tej mantry. Pozycje jogi – asany – poprawiają giętkość ciała, utrzymują elastyczność kręgosłupa (co, jak wiadomo ,przynosi korzyści wszystkim narządom ciała) i masują gruczoły limfatyczne, wzmacniając tym samym system immunologiczny i uodparniając na choroby. U starszych dzieci asany jogi harmonizują wydzielanie hormonów w gruczołach (nadnerczach czy tarczycy). Hormony te mają wpływ na fizyczny i mentalny rozwój dzieci a także na emocje nastolatków. Asany uspokajają umysł dzięki spowolnieniu rytmu oddychania i dzięki uciskaniu i masowaniu istotnych gruczołów. Podejście zależne od wieku Nasze podejście do nauczania i praktykowania medytacji w szkole uzależnione jest od wieku dzieci. Najmłodsze dzieciaki uczą się poprzez ciekawe historie, piosenki i zabawy. Muszą siedzieć tak cichutko, żeby ptaszek mógł uwić sobie w ich dłoniach gniazdko lub mogą polecieć rakietą daleko w ciszę kosmosu. Śpiewają piosenki o pokoju i miłości oraz o jedności z naturą – przygotowują umysł do medytacji. Czasami słuchają podczas medytacji cichej muzyki lub cichutko śpiewają mantrę albo ją szepczą. Dobrą metodą uczenia dzieci starszych są rzucające im wyzwanie gry oraz inspirujące opowieści. Bawimy się w zabawy, które mają pomóc dzieciom siedzieć w ciszy czy z zamkniętymi oczyma („sprawdźmy, czy utrzymasz oczy zamknięte nawet jeśli dookoła będą rozbrzmiewać różne dźwięki”). Naśladują ruchy osoby prowadzącej asany. Po medytacji 15 minut poświęcają na opisywanie własnych wrażeń – rozwijają tym samym umiejętność wewnętrznej refleksji. Nastolatki uczą się w podobny sposób, lecz połączone jest to z fizjologią i filozofią jogi i medytacji. Uczą się więc o falach mózgowych, o związku pomiędzy czakrami i gruczołami czy o życiu świętych i mistyków, którzy osiągnęli wewnętrzny spokój.
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze!
Powered by !JoomlaComment 3.26
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |