| Trzy stopnie duchowego postępu |
 |
 |
 |
| Autor: Shrii Shrii Anandamurti | |||||
|
Powiedziałem wczoraj, że pod żadnym warunkiem ludzka istota nie może być nazywana zwierzęciem. Bóg stworzył różne istoty: ludzi, zwierzęta i rośliny. Wśród tych trzech grup są różne rodzaje – zwierzęta czy rośliny nie są wszystkie takie same. „Sarve ca pashavah santi talavad brutale narah, Tesam jinanaprakashaya viirabhavah prakashitak Viirabhavam sadaprapya kramena devata bhavet.” Wszystkie ludzkie istoty po narodzinach przechodzą przez etap niemowlęcy. W tym stanie, kiedy intelekt nie uformował się jeszcze, nie ma rozwiniętej umiejętności osądzania i mały człowiek pozostaje dziecinny w każdym aspekcie. Dlatego zawsze usprawiedliwiamy malutkie dzieci, które robią coś złego. Nie karcimy ich, ponieważ ich zdolność intelektualna jest wciąż nierozwinięta. Nikt nie umie nienawidzić malutkiego dziecka za to, że zrobił siusiu czy kupkę, tak samo jak nie można nienawidzić za to zwierzęcia. Kiedy niemowlę rośnie i staje się małym dzieckiem, rozwija się część jego intelektu i zaczyna wołać swoją straszą siostrę po imieniu. To brzmi miło i cieszy jego siostrę. Ale kiedy małe dziecko staje się coraz starsze, jego siostra i inni członkowie nie doceniają tego wołania w takim samym stopniu. Starsza siostra narzeka wtenczas: „Nie mam nic przeciwko temu, abyś mówił do mnie po imieniu, ale nie w domu mojego teścia. Tam musisz mnie nazywać Starszą Siostrą.” Ale kiedy dziecko jest małe nikt nie zauważa jego błędu i nie krzyczy na niego. (przykład z kultury hinduskiej) Zazwyczaj kiedy dziecko rozwija jakąś dojrzałość umysłu, jest inicjowane w ścieżce duchowej zgodnie z systemem Wedyjskim. Duchem tej inicjacji jest to, że powinien modlić się do Parama Puruszy: „O Panie, pokaż mi właściwą ścieżkę.” Cóż, ten kto spragniony jest takiej ścieżki na pewno ją znajdzie. W Gayatri Mantrze jest powiedziane: „Ohm, bhu bhurvah svah tatsaviturvarenyam, Bhargadevasya dhiimahi dhiyo yo nah pracodayat Ohm.” Co znaczy: „O, Panie, prowadź mój intelekt wzdłuż właściwej ścieżki.” Po utrzymaniu inicjacji według systemu wedyjskiego, otrzymuje się pewną dojrzałość umysłu. Kolejny stopniem jest inicjacja według systemu Tantrycznego, która pojawia się, kiedy uczeń kwalifikuje się do nauki ista mantry i guru mantry. Inicjowany staje się bardziej rozwiniętą osobą, nową osobowością. Tak naprawdę po modlitwie wykonywanej do Najwyższej Świadomości, to Iishvara jest Tym, który aranżuje udzielenie dikszy (inicjacji) i ista mantry. On sam jest Guru (duchowym nauczycielem) i jest powiedziane: „Guru jest Iishvara i Iishvara jest Guru.” Ci, którzy nie dołączają się do ścieżki duchowej praktyki pozostają nierozwiniętymi istotami. Pomimo, iż są odziani w ludzkie ciało. Nie są niczym więcej jak zwierzętami. W tym momencie powinni modlić się do Pana z najszczerszym uczuciem: „Proszę podnieś nas z tego życia zwierzęcego. Proszę pokaż nam właściwą ścieżkę.” W tym wczesnym stanie wielbiciele nazywają Parama Puruszę „Pasupati” („pasu” znaczy „zwierzę” i „pati” znaczy „Pan”) lub Pan Zwierząt. Później, po znalezieniu się na ścieżce duchowej praktyki, człowiek musi skonfrontować się z przeszkodami i trudnościami z każdej strony. Nawet rodzina, przyjaciele i bliscy kreują trudności. Ale musi on wówczas walczyć przeciwko tym i innym przeszkodom, które przychodzą z różnych kierunków i poruszać się odważnie. Nikt nie może być wygrany bez walki: zwycięstwo bez walki jest nie do pomyślenia. Teraz powstaje pytanie „Kto jest gotów do walki?” Tylko bohater może walczyć. Ten kto unosi się ponad zwierzęcość może być nazwany „viira” lub bohater. Na tym etapie rozwoju nazywa Parama Puruszę „Viireshvara.” Dla wielbicieli, którzy osiągnęli etap bohatera, On nie jest już znany jako Pasupati. Taki wielbiciel nie może już więcej tolerować grzechu i niesprawiedliwości, i nigdy nie popełnia przestępstwa ani złego uczynku. „Kramema devata bhavet.” We właściwym czasie człowiek staje się Bogiem. Oznacza to, że osiąga Boską Naturę. Wzrastanie krok po kroku z viira bhava (bohaterskiej postawy), staje się prawdziwym bogiem i osiąga divya bhava. Osobę, która zachowuje się bardzo szlachetnie nazywamy boską osobą lub „jak Shiva.” Taka osoba podąża wzdłuż ścieżki ewolucji i pewnego dnia zjednoczy się z Parama Puruszą, i stanie się Nim. To są inne stany duchowej praktyki. Nawet jeśli ludzkie istoty nie są wysoko rozwinięte, jest w nich potencjał do osiągnięcia takiego rozwoju. Ci, którzy pożytkują ten potencjał są inteligentni, lecz ci, którzy z tego rezygnują i żyją jak zwierzęta, narodzą się ponownie w niższych formach. Zwierzęta nie mają intelektu i dlatego nie mogą wykonywać intelektualnej pracy. Ludzie, jednak, są obdarzeni intelektem i zdolnością osądzania. Więc jeśli nie postępują poprawnie lub nie potrafią podążać ścieżką duchowości, nie są lepsi od zwierząt. Dlatego jest obowiązkiem każdego sadhaki (medytującego) rozpowszechniać dharmę tak, aby ludzie nie popełniali tego błędu, lecz podążali ścieżką duchowej praktyki. Taka powinna być nasza wrodzona natura. ranek, Kalkuta, 6 Listopad 1978 r., Ananda Vacanamrtam część IV
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze!
Powered by !JoomlaComment 3.26
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |