Ananda Vacanamrtam
| Idealne życie |
 |
 |
 |
| Autor: Shrii Shrii Anandamurti | |||||
|
Już powiedziałem jak aspiranci duchowi powinni przeżywać swoje życie: powinni utrzymywać dostosowanie się do relatywnego świata, a, w tym samym czasie, wypełniać swoje wyznaczone obowiązki relatywnie do duchowego świata. Powinien być zawsze zachowany balans pomiędzy światem relatywnym a duchowym. Tzn. powinien być obiektywne dostawanie poprzez subiektywne podejście. Ponadto, nigdy nie zapominajcie, że ludzkie życie jest ideologiczną falą, ludzie powinni zawsze poruszać się w kierunku najwyższej ideologii. Poruszali się w tym kierunku od niepamiętnych czasów i poprzez ten ruch postępu, sięgnęli obecnego stanu człowieczeństwa. Przechodzili przez wiele żyć jako robaki., insekty i zwierzęta, musieli przezwyciężać niezliczone ilości cierpienia, smutku, tortur i poniżeń. Weźmy do przykładu kozę. Spędza ona życie jedząc trawę dopóki nadejdzie dzień kiedy rzeźnik złapie ją, zabije , obedrze ze skóry i sprzeda jej mięso na rynku kawałek po kawałku. Dzisiaj, poprzez ten procach ruchu, koza może osiągnąć ludzkie życie i dzięki temu zapomnieć o niechwalebnej przeszłości. Ludzkie życie jest bezpieczniejsze od zwierzęcego. Wiele zwierząt żyje w dżungli, gdzie co minutę spotyka strach.; gdzie słabszy jest ofiarą silniejszego. Aby uciec od tej atmosfery ciągłego strachu i niebezpieczeństwa, wiele dzikich zwierząt znalazło schronienie u boku człowieka. Były karmione trawą, liśćmi i innym rodzajem karmy, a w odpowiednim dla człowieka momencie zabijane na mięso. Nawet dzisiaj to się z reguły dzieje. Zwierzęta w zupełności zaufały ludziom, ufają im nawet minutę przed śmiercią. Ale kiedy widzą osobę zbliżającą się do nich z bronią w ręku, uświadamiają sobie, że ci którym zaufali jako przyjaciołom są naprawdę ich wrogami. Chociaż ludzie karmią zwierzęta, miłość czy pociąg, który mają do nich jest czysto zewnętrzny. Tak właśnie nędzne może być życie zwierząt. Każdy człowiek musiał przejść przez etap zwierzęcego życia w przeszłości. Ale to nie znaczy, że musimy być przyczyna smutku i cierpienia dla zwierząt, które szukają u nas schronienia. Wręcz przeciwnie, powinniśmy mieć miłosierdzie w stosunku do nich. Kobieta, która była źle traktowana przez swoją teściową nie powinna w ten sam sposób traktować swojej synowej. Ludzie powinny być bardzo ostrożni i wykonywać swoje obowiązki w zewnętrznym świecie bardzo dokładnie i powinni zawsze być pewni, ze nikt nie cierpi niepotrzebnie przez żadne z ich nieodpowiednie traktowanie. Prawa człowieka powinny być chronione dla dobra ogółu. Każda żyjąca istota powinna mieć zagwarantowane podstawowe potrzeby egzystencjalne: jedzenie, ubranie, opiekę medyczna, schronienie i edukację. „Nie chce nikogo wykorzystywać, i nie chcę pozwolić, aby mnie inni wykorzystywali.” To jest duch poprawnego obiektywnego przystosowania. I kiedy to poprawne obiektywne przystosowanie zostanie osiągnięte, praca musi być kontynuowana w stronę postępu. Będziesz musiał iść naprzód ścieżką życia utrzymując przystosowanie do materialnego świata. Musisz zawsze pamiętać, że twoja egzystencja nie jest tylko fizyczna. To zwierzęta są tymi, które jako podstawowy widza świat fizyczny, które walczą tylko o przetrwanie. Te zwierzęta, które żyją w dżungli konfrontują się ze strachem przed tygrysem, lwem, słoniem, wężem, insektami i towarzystwem innych okrutnych istot; natomiast te, które są poddane człowiekowi, takie jak koza, owca czy krowa, konfrontują się w ostatnim momencie swojego życia ze strachem bycia zamordowanym przez człowieka. Jest to więc zupełnie oczywiste, że życie zwierząt jest mniej bezpieczne. W dzisiejszym świecie, ludzie muszą zmagać się z trudnościami utrzymania obiektywnego dostosowania w fizycznym świecie. Dopóki nie byliśmy jeszcze w stanie zbudować idealnego społeczeństwa, musimy się pierw skoncentrować na dostarczaniu każdemu podstaw niezbędnych do życia. Kiedy to zadanie jest wykonane, powinniśmy być gotowi do stworzenia idealnego społeczeństwa. Aby umożliwić społeczeństwu duchowy postęp, ludzie powinni mieć dane wystarczające pole działania i czas do duchowych praktyk. Subiektywne podejście to jest po pierwsze odciągniecie okrutnego umysłu stopniowo od zewnętrznego świata i połączenia się z umysłem subtelnym, a potem połączenie się subtelnego umysłu w jednostkową świadomość. Kiedy jednostkowa świadomość jest zjednoczona w Kosmicznej Świadomości, mówi się, że człowiek osiągnął najwyższe spełnienie w życiu. W teraźniejszym świeci, ludzie borykają się z olbrzymimi trudnościami utrzymania ich obiektywnego dostosowania, tak, że nie mogą znaleźć siły na poświęcenie czasu dla ich subiektywnego podejścia. To jest największa tragedia współczesnego świata. To dlatego właśnie zalecałbym wam zbudowanie zdrowego społeczeństwa ludzkiego tak szybko jak to jest możliwe, aby każdy człowiek miał wystarczająco dużo przestrzeni i czasu na duchowy progres. Patna, 2 Luty 1979
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze!
Powered by !JoomlaComment 3.26
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |